Het is altijd super verdrietig wanneer we een van onze geliefde huisdieren moeten laten gaan. Vooral als deze ook nog eens een laatste herinnering is aan een overleden dierbare én is opgegroeid met je kids. Dit is het verhaal van Baukje, moeder van drie prachtige zoons en baasje van Kyra, een op leeftijd zijnde bruine labrador. Zij zocht contact met mij na aanleiding van de dierendag actie die ik op Facebook had geplaatst. Een noodkreet, want Kyra was ziek en zou waarschijnlijk dierendag niet eens halen. Eveneens de reden waarom ze niet naar de Groene Ster kon komen om gebruik te maken van mijn actie. Toch wilde Baukje wel heel graag nog wat foto’s van Kyra, vooral ook met samen met haar jongens, voordat… Nou ja, je weet wel. Ze vroeg of ik ook fotoshoots op locatie doe.
Ze is niet meer
Ik zat volop in het nabewerkingsproces, zwoegend om de foto’s ze nog voor dierendag klaar te kunnen krijgen, wanneer ik een appje kreeg van Baukje. We hebben Kyra moeten laten inslapen vandaag…” BAM! Die kwam binnen. De hond die ik op mijn netvlies had als vrolijk en levendig, is niet meer. Ik scrolde door de foto’s die ik gemaakt had: Kyra rollend in het gras, spelend met de bal en geknuffeld en geliefd door de drie jongens. De voldoening – die ik normaliter voel wanneer ik mijn foto’s aan het sorteren en bewerken ben – maakte plaats voor zwaar beladen onderbuik gevoel en met de tranen rollend over mijn wangen vervolgde ik mijn weg door de nog te bewerken foto’s. Ik kan me zo goed voorstellen hoe dit moet voelen voor hun. Juist daarom ook wilde ik deze familie de troost bieden van een paar prachtige herinneringen, liever vandaag dan morgen. Nog dezelfde avond leverde ik de foto’s af. Niets fijner dan tastbare herinneringen. Dag Kyra. Nu kun je weer heerlijk rennen en spelen als een jonge Lab op de Regenboogbrug.